HyperLink
میر برهان الدین محمد باقر استرآبادی، مشهور به میرداماد معلم ثالث و متخلص به اشراق، فیلسوف، متکلم و فقیه برجسته دوره صفویه و از ارکان مکتب فلسفی اصفهان بود. میرداماد فرزند میرشمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبدالعالی معروف به محقق کرکی ازدواج کرد و به همین خاطر او را داماد نامیدند. میرداماد این لقب را از پدر خود به ارث برده است درباره سال تولد او، اطلاعات کافی در دست نیست. اما کتاب «نخبه المقال فی اسماء الرجال» تولد او را سال 969 ذکر کرده است.
تحصیل : در کودکی به تونس هجرت کرد و علوم دینی را نزد سید علی فرزند ابی الحسن موسوی عاملی و دیگر اساتید آن دیار آموخت. علاوه بر آن علوم فلسفه و ریاضیات را در دوران حضورش در توس آموخت. میرمحمدباقر سپس راه قزوین درپیش گرفت. درسال 988 دوباره به خراسان آمد و تا سال 993 در آنجا ماندگار شد و سپس به کاشان مهاجرت کرد.
شاگردان: او در دوران زندگی خود شاگردان ممتاز و برجسته ای چون صدرالدین محمد شیرازی معروف به ملاصدرا، حکیم ملاعبدالرزاق لاهیجی، ملاحسن فیض کاشانی، سیداحمد علوی عاملی، ملاخلیل قزوینی، عبدالغفار بن محمد بن یحیی گیلانی و ...
آثار: از مهم ترین و معروف ترین آثار او می توان به قبسات، الایقاضات، صراط المستقیم، الافق المبین، الحبل المتین، جذوات، تقویم الایمان، تفسیر قرآن و ...
گرایش های عرفانی و ادبی: میرداماد مانند بسیاری از حکما و عرفا، که ذوق شعر و شاعری داشته اند، به سرودن شعر عربی و فارسی می پرداخته و به «اشراق» تخلص می‌کرده است. مجموعه اشعار او بعدها به نام «دیوان میرداماد» گردآوری شده است. همچنین میرداماد افزون بر تکیه کردن به برهان و استدلال، گرایش های عرفانی نیز داشت. به طوری که روح اشراق بر افکارش غلبه داشت و سیر روحی اش در راه عرفان بود.
درگذشت: میرداماد در سال 1040 در بین راه مسیر کربلا و نجف در گذشت و در حرم علی بن ابیطالب دفن شد.